Słowo pasterskie na Wielki Post Jubileuszu Zbawienia (8.03.2000)
czwartek, 08-03-2001 | autor: Ks. Bp Stanisław Stefanek | Listy Pasterskie
Moi Bracia i Moje Siostry!
Dzisiaj, w Środę Popielcową, w czasie Mszy Świętej w Katedrze Łomżyńskiej przedstawiłem najogólniejszy zarys programu pracy duszpasterskiej naszej Diecezji. Zawarłem ten program w słowach homilii.
„Przez czterdzieści dni brzmieć będzie słowo proroka Joela: „Nawróćcie się do mnie całym sercem. Tak mówi Pan. Rozdzierajcie jednak wasze serca a nie szaty.” A także szczegółowe wyjaśnienie programu wielkopostnego: „Nawrócić się w sercu”. Są także zewnętrzne znaki tego nawrócenia, które wymieniają Księgi Prorockie. Znaki te przejęła liturgia. Nam znaki są bardzo potrzebne, gdyż wspierają nas w rozumieniu programu nawrócenia. Nasze nawrócenie ma się dokonać w sercu rozdartym tzn. oczyszczonym, uwolnionym od przywiązań, od zrostów, które pozostawia grzech.
W naszym Kościele partykularnym, Kościele Łomżyńskim, tak jak we wszystkich Kościołach rozpoczynamy w tej chwili uroczyście Wielki Post w przeżyciu tęsknoty, która przez cały rok Wielkiego Jubileuszu zwraca się ku Bogu, by serca nasze wewnątrz przylgnęły do Jezusa, i aby między sobą ożywiły solidarność i więź społeczną. Te zewnętrzne znaki będą zatem wskazywać na program, objaśniać, pomagać w jego wykonaniu. Ale praca ma się dokonać w duchu, w prawdzie, w mocy Chrystusowego Krzyża i Zmartwychwstania.
Chciałbym właśnie teraz, na Mszy św. głównej Środy Popielcowej podać pewien program, który w szczegółach pomoże nam zrealizować to nawrócenie. Jest to program długofalowy. Niech będzie on syntezą, streszczeniem wszystkiego co w czasie Wielkiego Jubileuszu podejmują nasze parafie, cały nasz Kościół Łomżyński. Łaska Jubileuszu to równocześnie rozpoczęcie nowego wieku, zatem praca musi być rozłożona na wiek, a odnosić się do potrzeb, które w tej chwili przeżywamy.
W naszym planie duchowej pracy wyznaczam trzy, bardzo dawne, a równocześnie od nowa jawiące się potrzebny.
Pierwszy punkt programu: życie sakramentami świętymi. Symbolem, a zarazem najpełniejszym urzeczywistnieniem dojścia do źródła łaski, do sakramentów jest niedzielna Msza św.
Poproszę ludzi przygotowanych od strony uczelni katolickich, aby pomogli nam dokładnie poznać siebie, nasze uczestniczenie w niedzielnej Mszy św. Rozpoznanie to będzie włączone w program wizytacji kanonicznych. W tym roku wybieramy się z księdzem biskupem Tadeuszem do czterech dekanatów. Do tych parafii przybędą także nasi alumni, którzy odwiedzą każdy dom, każdą rodzinę, by porozmawiać o niedzielnej Mszy św., o życiu sakramentalnym, o przeszkodach, które niekiedy stają między nami a Źródłem łaski - Chrystusem. Chciałbym, by te wizyty, zorganizowane według reguł nauki społecznej, zarazem były rzeczywistą katechezą, głoszeniem Ewangelii. Nie chcemy posługiwać się wyspecjalizowanymi ekipami ankieterów. Nasi alumni przygotowujący się do kapłaństwa pójdą do domów z Ewangelią.
Punkt drugi programu: nasza młodzież, a zwłaszcza szansa zdobycia wykształcenia przez młodych w Diecezji. Widzę tu każdą drogę młodego człowieka, który pragnie by kimś być. Najpierw stać się w pełni dzieckiem Boga. W sposób prawidłowy przygotować się do I Komunii Świętej, do bierzmowania i do sakramentu małżeństwa, do pełnej sprawności chrześcijańskiej, ale równocześnie by osiągnąć kwalifikacje w pracy społecznej. Jesteśmy szczególnie zatroskani o to, by młodzi ludzie, zwłaszcza z braku pieniędzy, nie musieli z bólem opuszczać gmachów szkolnych i patrzeć z tęsknotą na tablice liceum ogólnokształcącego, czy uniwersytetu. By nie mówili: tu nie ma miejsca dla mnie, moi rodzice są biedni.
Punkt trzeci: rodzina. W programie duszpasterskim mówię o niej w kolejności narastających obowiązków. Rodzina jest wspólnotą życia i miłości a równocześnie szkołą cnót obywatelskich. Rodzina ma otworzyć serce na przyjęcie daru życia, a jednocześnie przygotować młodego człowieka do wspólnej pracy z sąsiadem na korzyść gminy, ku dobru ojczyzny. Rodzina, której należy się opieka społeczna, prawna, ekonomiczna, a przede wszystkim należy jej się dostęp do źródła prawdy Bożej, wskazania drogi uświęcenia. Świętość daje rodzinie szczęście i czyni z niej dynamiczną komórkę życia społecznego.”
Moi Bracia i Moje Siostry!
Rozpoczęliśmy nowe tysiąclecie. Zadania naszego czasu chcemy rozpoznać w świetle Ducha Świętego. Dlatego wykorzystuję szczególnie bogaty czas Paschy – Wielkiego Postu i Wielkanocy, by zachęcić wszystkich do wspólnej modlitwy i dokładnego rozważenia znaków, którymi Boża Opatrzność do nas mówi.
Znaki te odbieramy niekiedy jako konieczne zmiany historyczne, niekiedy jako kryzysy i zagrożenia naszego życia. Lękiem napawa nas fala demoralizujących obyczajów i agresywnej ekonomii, z troską myślimy o naszej młodzieży. Szczególną uwagę zwracamy na trwałość więzi małżeńskich i rodzinnych. To są zadania, które Bóg wyznacza naszym czasom i które przez lata najbliższe powinny doczekać się szczegółowego opracowania w duchowym życiu Kościoła Łomżyńskiego.
Niech Bóg błogosławi nasze zamiary a Matka Pięknej Miłości niech nas otoczy szczególną opieką.
Biskup Łomżyński
Łomża, dnia 8 marca w Środę Popielcową Roku Jubileuszowego.
Łomżyńska Kuria Diecezjalna Łomża, dnia 22 marca 2000 r.
N. 431 /B/2000
ZARZĄDZENIE
Słowo pasterskie Biskupa Łomżyńskiego na Wielki Post Jubileuszu Zbawienia należy odczytać wiernym na wszystkich Mszach św. w jedną z niedziel Wielkiego Postu.