List Pasterski, na rozpoczęcie Roku 2002, o pracach Synodu Diecezjalnego (01.01.2002)
wtorek, 01-01-2002 | autor: Ks. Bp Stanisław Stefanek | Listy Pasterskie
List Pasterski, na rozpoczęcie Roku 2002,
o pracach Synodu Diecezjalnego
Moi Bracia i Moje siostry!
1. W Imię Boga Trójjedynego rozpoczęliśmy Nowy Rok. Wchodzimy na drogi wyznaczone nam przez Opatrzność pod opieką Świętej Bożej Rodzicielki, umocnieni przypomnieniem przez Ojca Świętego prawdy, że „zło nie zwycięży”, że potrzebna jest „globalna mobilizacja sumień”, że kierować się powinniśmy „logiką sprawiedliwości i miłości”. Prowadzeni takim światłem wchodzimy w rok, który w Kościele Łomżyńskim będzie szczególnie poświęcony dokończeniu prac Synodu Diecezjalnego.
2. Zakończyliśmy pierwszy etap prac redagowaniem projektu statutów synodalnych i ich oceną w gronie wyznaczonych Komisji. Teraz trzeba podjąć prace nad zapoznaniem naszych parafii z tym tekstami i przedyskutowaniem w gronie powołanych zespołów. Prawo Kościoła nakazuje bowiem, by „wszystkie zaproponowane tematy były poddane swobodnemu omówieniu na sesjach synodalnych” (por. Kan. 465).
Spotkaniom zespołów synodalnych niech przewodniczy ksiądz proboszcz. To jest jego przywilej, kompetencja i obowiązek. Sekretariat Synodu będzie przekazywał systematycznie teksty do przedyskutowania. Ksiądz proboszcz lub wyznaczony przez niego parafianin zadba, aby główne myśli zaproponowanych tekstów trafiły wcześniej do rąk członków zespołu, by mogli oni w otoczeniu najbliższej rodziny i znajomych rozmawiać o tym, co jest zadaniem Synodu Diecezjalnego. Postaramy się, by nasz „Głos Katolicki” systematycznie drukował scenariusze spotkań do dyskusji.
Istnieją w naszej Diecezji już gotowe środowiska, które mogły by podjąć prace nad Synodem. Są to zespoły synodalne powołane na potrzeby Polskiego Synodu, czy naszego Diecezjalnego; są to zespoły katechetyczne, kręgi rodzin „Kościoła Domowego”, grupy modlitewne Odnowy w Duchu Świętym, grupy Caritasu, środowiska nauczycielskie, czy istniejące ogniwa Akcji Katolickiej.
Jakie powinny być owoce tych spotkań? Całym sercem pragnę, by cała Diecezja wzięła jak najszerszy udział w naradzie nad przyszłością naszego życia z Bogiem. Dlatego starać się będziemy informować o owocach tych spotkań przez istniejącą już w „Głosie Katolickim” rubrykę, przez diecezjalne radio „Nadzieja”, w gazetkach parafialnych, przez artykuły w prasie miejscowej, czy gazetkach szkolnych. Część tych tekstów trafi do sekretariatu Synodu jako gotowe projekty przyszłych statutów Synodu Diecezjalnego.
Praca ta nie może się zakończyć wraz z ustaleniem na uroczystych sesjach samych statutów. Przecież nie możemy poprzestać na utworzeniu prawa partykularnego naszego Kościoła, czy na zredagowani kilkuset stron zaleceń dla pracy duszpasterskiej. Właśnie zespoły synodalne są gwarantem trwania tej pracy po zakończeniu Synodu.
To mają być środowiska inspirujące życie naszych parafii. Praca społeczna każda, a tym bardziej praca duszpasterska Kościoła opiera się zawsze na grupach animujących. Wspólnota naszej parafii wymaga takich natchnień, takich aktywności ludzi bardziej przygotowanych, przez Boga obdarzonych talentem, którzy stają na czele różnych środowisk. Jednakże w jakimś wymiarze każdy z parafian jest odpowiedzialny za Kościół według daru, jaki otrzymał na chrzcie świętym, który to dar został wypełniony mocą Ducha Świętego przy bierzmowaniu. Szczególnie sakrament małżeństwa uposaża rodziców w łaskę życia duchowego w rodzinie, w ofiarne otwarcie na przyjęcie daru Bożego - dziecka, w troskliwe i cierpliwe wychowanie młodego pokolenia. Wszystkie te wymiary odpowiedzialności za Kościół i za życie religijne znajdą w tekstach synodalnych wsparcie, ujednolicenie, światło i nową zachętę.
Ufam, że zespoły synodalne staną się małymi wspólnotami, które podejmą wiele zadań naszego życia społeczno-kościelnego, a dynamika istniejących ruchów i powstające nowe środowiska staną się zaczynem, który wypełni chrześcijańskie życie diecezjan łomżyńskich.
Mam nadzieję, że praca nad Synodem będzie miała jeszcze jeden owoc - uaktywnienie osób świeckich do pracy w parafii. W naszej Diecezji panuje jeszcze dosyć powszechnie przekonanie, że Kościół to księża, którzy opierają się o najbliższych współpracowników: katechetów, organistów, kościelnych, czy radę parafialną. Bogu dziękować, mamy sporą liczbę kapłanów, którzy potrafią zająć się wszystkimi zadaniami - nawet takimi, które wykraczają daleko poza ich obowiązki. Dzieje się tak zwłaszcza przy pracach remontowych, przy organizowaniu liturgii, w trosce o kościół, jego wygląd, czy w społecznej opiece nad potrzebującymi. Tam wszędzie powinien być kapłan, ale ze swoją misją. Natomiast osoby świeckie mają własną autonomię i kompetencję, ażeby główny ciężar odpowiedzialności przejąć na własne barki i owocnie wypełnić potrzebne zadania.
3. Niektóre tematy do omówienia w czasie Synodu. Szczegółowe teksty przekaże sekretariat. Chciałbym odnieść się do czterech podstawowych tematów, które powinny znaleźć szersze grono rozmówców, a także głęboko zapaść w świadomość każdego z naszych Diecezjan.
Pierwszy temat to liturgia. Nasze odniesienie się do Boga, źródło i szczyt życia religijnego, a równocześnie miejsce spotkania przy źródle życia sakramentalnego. Jest bardzo wiele pięknych zwyczajów, które stanowią oprawę świętych sakramentów, zwłaszcza Mszy św. niedzielnej, jest jakże żywa troska o miejsca święte, o budowę i ozdobę kościołów. Trzeba będzie od nowa rozważyć bezpośredni udział różnych grup liturgicznych: śpiewaków, lektorów, ministrantów i tych, którzy organizują świąteczne spotkanie przy ołtarzu Chrystusowym. Niedzielna Msza Święta i pełny udział przez Komunię świętą będzie zawsze pierwszą troską Kościoła, duszpasterzy, animatorów i odpowiedzialnych za organizowanie życia parafialnego.
Drugi temat to rodzina. Przygotowanie do życia w rodzinie młodzieży, a zwłaszcza narzeczonych, wymagania stawiane przy zawieraniu związków małżeńskich. Chociażby taki bolesny problem jak „małżeństwo z przymusu, bo czeka dziecko na narodziny”. Praca nad młodym małżeństwem ze szczególnym uwzględnieniem takich pomocy w pogłębieniu życia duchowego jak ruchy prorodzinne i wzajemna pomoc małżeńska, poradnie rodzinne. Na tym tle widzimy bolesne zjawisko alkoholizmu. Potrzeba grup terapeutycznych anonimowych alkoholików i rodzin, które cierpią z powodu tego nałogu. To jest zespół ważnych zagadnień, które powinniśmy wspólnie przemyśleć i ustalić, chociażby w zarysie, porządek naszej diecezjalnej pracy.
Trzeci temat to katecheza. Rozpisana na dwa sektory. Katecheza w szkole, najbardziej zorganizowana, ujęta ramami przepisów władz kościelnych i oświatowych. Trzeba dołożyć wiele starań, ażeby wejście religii do szkoły nie zubożyło tych spotkań pod względem religijnym; by spotkania te były zawsze więcej niż lekcją i by owoce spotkania katechetycznego przerastały zwykłe nauczanie; by było to spotkanie z Bogiem, przygotowywanie dzieci i młodzieży do codziennego życia modlitwy, życia sakramentami, życia świadomego w parafii.
Jeszcze więcej wysiłku wymagać będzie katecheza poza szkolna. Samo umotywowanie konieczności udziału w takich spotkaniach - przy I Komunii Świętej, przy bierzmowaniu, a także spotkań młodzieżowych - będzie wymagało od nas pogłębienia świadomości życia w Kościele, a także poszukiwania nowych form jak: praca w grupach, spotkania ewangelizacyjne, nawet poza świątynią, w domach rodzinnych, czy innych dostępnych dla nas pomieszczeniach. Katecheza sakramentalna wymaga także powiększenia grupy wolontariuszy, animatorów, którzy wyspecjalizują się w przewodzeniu tym spotkaniom.
Czwarty temat to życie społeczne. Nasze życie religijne owocuje świadectwem, tzn. czynem. Według słów św. Jana: „Jeśliby ktoś posiadał majętność tego świata i wiedział, że brat jego cierpi niedostatek, a zamykał przed nim serce, jak może trwać w nim miłość Boża? Dziateczki, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą” (1 J 3,17-18).
Pomnożyły się przed naszymi kościołami kwesty do puszek. Starą tradycją jest tzw. taca - kwestowanie w czasie Liturgii. Życie społeczne wymaga dzielenia się, ofiarnego i wrażliwego zareagowania na potrzeby bliźnich. Dlatego też dynamizujemy działalność każdej parafii w zespołach charytatywnych. Powołujemy niektóre ośrodki pod opieką Caritas Diecezjalnej i troszczymy się o fundusze, spośród których Fundusz Obrony Życia i Fundusz Edukacyjny chcielibyśmy ożywić w sposób szczególny.
Przy tej okazji chciałbym bardzo serdecznie podziękować wszystkim moim Braciom i Siostrom za ofiarny grosz przekazany na dzieło Prymasa Tysiąclecia. Ufundowaliśmy pomnik Sługi Bożego, uruchomiliśmy radio diecezjalne, pomogliśmy w budowie niektórym kościołom. To wielkie dzieło. Szczegółowe sprawozdanie przekazałem Księżom Dziekanom, a na zamknięcie Roku Prymasowskiego przygotowujemy też specjalną księgę pamiątkową. Dziękuję też za ofiary przekazane na Fundusz Edukacyjne, z którego korzystać będą najubożsi. Jest to suma niewielka, gdy patrzymy na rozmiar potrzeb w Diecezji, a jednak jest to znak naszej wrażliwości chrześcijańskiej. Jest to sygnał, by w najbliższym otoczeniu zaradzać skrajnie występującym potrzebom nawet tam, gdzie sztywne przepisy pomocy socjalnej, czy brak wrażliwości wyznaczonego urzędnika pomija faktyczne potrzeby rodziny w jej trosce o wykształcenie młodego pokolenia.
Moje Siostry i Moi Bracia! W zarysie przedstawiłem program pracy na ten rok i na lata najbliższe, który włączymy w plany ogłoszone już na początku trzeciego tysiąclecia. Po okresie dyskusji pojawią się w naszych parafiach podwójne teksty. Będą zredagowane statuty Synodu Diecezjalnego. Postaramy się także o wydanie bardziej skrótowego i przygotowanego do rozmów w rodzinie zeszytu synodalnego. W tym zeszycie wszystkie nasze plany, pragnienia i cała odpowiedzialność przed Bogiem za wierność przyrzeczeniom chrztu świętego, znajdą ramy i porządek Diecezjalnego Programu Nowej Ewangelizacji.
Cały ten trud oddaję pod czułą opiekę naszej Królowej, Matki Pięknej Miłości. Wszystkim członkom Synodu, zespołom i całej Diecezji wraz z Biskupem Tadeuszem z serca błogosławię.
Biskup Łomżyński
Łomża, w Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki
1 stycznia 2002 Roku
Łomżyńska Kuria Diecezjalna Łomża, dnia 3 stycznia 2002 r.
N.11/B/2002
Zarządzenie
List Pasterski Biskupa Łomżyńskiego należy odczytać wiernym w czasie wszystkich Mszy świętych w Niedzielę Chrztu Pańskiego, 13 stycznia br. lub w najbliższą niedzielę stycznia.